Witajcie,
Gdyby ktoś mnie zapytał czy mam swoją ulubioną pisarkę książek obyczajowych odpowiedziałbym twierdząco. Oczywiście, że mam i jest ich wiele, a jedną z nich jest Katarzyna Kielecka. Książki autorki mają wyjątkowe miejsce w mojej biblioteczce, dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że są pełne życiowej prawdy . Dzisiaj swoją recenzję chciałabym poświęcić ostatniej powieści pisarki zatytułowanej „Zapach cytrusów”. Za egzemplarz recenzencki bardzo dziękuję Wydawnictwu Szara Godzina.
|
Dziś przychodzę do Was z recenzją powieści obyczajowej,
idealnej dla czytelników pasjonujących się takimi książkami, których tematem
przewodnim jest proza życia, wraz z nieodłączną paletą cieni i
blasków. W takiej odsłonie słowa pisanego, wielu z nas odnajduje się
doskonale, traktując je jako swego rodzaju panaceum na bolączki dnia
codziennego, źródło potencjalnych rozwiązań własnych kłopotów. Są
też i tacy, którym tego typu literatura obyczajowa daje siłę, pozwala
zmierzyć się z pewnymi trudnościami, które serwuje życie. Z kolei
inni czytelnicy, podczas lektury powalą sobie na relaks, może rozwiną
zainteresowania z zakresu historii czy geografii? Dla wszystkich
jednak może być złotym środkiem na gorsze dni. Aby już nie przedłużać,
pora na kilka słów dotyczących kolejnej części Sagi o Winnym
Wzgórzu Doroty Schrammek pt. „Nadzieja”.
 |
